Update #1 – Kenny’s crash

Lieve lieverds, ik wil jullie allemaal bedanken voor alle lieve berichtjes die van alle kanten kwamen. Kenny heeft de reacties op het vorige artikel hierover met tranen in zijn ogen gelezen, dus ook namens hem een dikke, vette dankjewel! Ik wil jullie graag een beetje updaten over alles en het ook weer even van me af schrijven. Ik denk dat ik dit nog een aantal keren zal doen, al wil ik vanaf nu weer de draad gaan oppakken met het gewone bloggen. Het is niet de bedoeling dat deze updates de beauty-artikelen gaan overheersen. Tegelijk is het wel zo dat dit nu een grotere rol in mijn leven speelt dan cosmetica en bloggen, dus het wordt even moeilijk voor me, maar ik ga mijn best doen!

Kenny ligt nu een anderhalve week in het ziekenhuis. De eerste dikke week vast in bed, omringt door externe fixateuren. Hij kon niet eens in een andere houding gaan liggen. Dat is vervelend en ik zou zelf helemaal gek worden! Ik had verwacht dat Kenny dat ook zou worden, zeker met zijn ADHD en eeuwige ongedurigheid. Maar het tegendeel is waar; Kenny bleef rustig, sterk en vooral heel erg dankbaar om nog in leven te zijn. De eerste paar dagen was hij iets te rustig, al die medicatie maakte hem moe en misselijk. Sinds vorige week donderdag is dat ver over en is hij weer de levendige Kenny die ik ben gewend. Met een kracht die ik nu pas voor het eerst echt zie. Hij klaagt niet. Niet over de pijn, niet over het liggen, niet over de katheter, niet over het eten, niet over niet kunnen roken. Gewoon niet. Alles wat hij nu mist bekijkt en verwoordt hij positief.

Daar heb ik zelf veel meer moeite mee, thuis zit de ‘ik mis Kenny’ gedachte constant in mijn achterhoofd. De afgelopen anderhalve week ben ik elke dag twee of drie keer naar het ziekenhuis in Maastricht gegaan. Ik slaap en eet slecht. Ik ben vermoeid en krijg niets gedaan. En ik voel me een enorme aansteller hierdoor want Kenny heeft het veel erger.

Zaterdag heeft hij twee keer in een rolstoel gezeten, heel even, maar het ging! De tweede keer waren mijn moeder en ik op bezoek, we zijn toen heel eventjes met hem naar buiten gegaan. Hij was zo blij om twee minuten van de buitenlucht te kunnen genieten,  dat was leuk om te zien. Inmiddels zijn heel veel familieleden, vrienden en collega’s bij hem op bezoek geweest en is hij overspoeld met kaartjes, snoep en andere lieve cadeau’s. Ook heeft zijn werk laten weten dat hij gewoon kan blijven, super fijn nieuws!

Gisteren was de eerste geplande operatie. Ze hadden acht uur ingepland, maar uiteindelijk heeft hij elf uur op de operatietafel gelegen. Helaas is niet alles in één keer gedaan, maar de wel de twee moeilijkste plekken: zijn bekken en hand. Zijn hand en onderarm zitten nu helemaal in het gips. Rond zijn onderbuik zit helemaal niets. Mijn schoonmoeder en ik keken elkaar verbaasd aan nadat we even nieuwsgierig onder de deken gluurden. Er zijn wat stukken afgeplakt, maar er zit geen gips, geen korset en ook die akelige fixateur is weg.

De operatie duurde erg lang, maar is heel goed gegaan. Kenny was al helemaal bij toen we hem op de recovery bezochten. Hij gaf wel aan zich duf te voelen, maar kon nog prima grapjes maken over de situatie. Zijn onderbeen moet helaas nog even wachten. Er zit een bacterie in de open wond op zijn been, als ze eraan gaan opereren kan deze zich verspreiden. Hiervoor krijgt hij een antibiotica kuur, die zo’n twee weken zal duren voor de bacterie weg is. Dat valt wel tegen.. Misschien ligt hij nog drie weken of zelfs een maand in het ziekenhuis. Het is nog te overzien, maar leuk is anders. Ik zal een balans moeten zien te vinden tussen de ziekenhuisbezoeken, werken en bloggen. Dat zal wel goed komen, net zoals alles op zijn eigen manier goed gaat komen :) Nogmaals bedankt voor al jullie steun!

Liefs, Maud

64 Reacties op Update #1 – Kenny’s crash

  • Lotte schreef:

    Wow, Kenny ziet er behoorlijk gekneusd uit, ik schrik wel van de foto’s. Wat heftig allemaal zeg, jemig. Ontzettend knap dat hij zelf zo rustig kan blijven! Goed dat het al wat beter gaat, dat is in ieder geval al iets positiefs. En Maud, hartstikke logisch dat je hem zo mist hoor, daar hoef je je echt niet voor te schamen. Jullie zullen snel weer samen thuis zijn, hopelijk! xxx

  • Hester schreef:

    Fijn zo’n update, je bent het ons natuurlijk niet verplicht maar we zijn ook wel benieuwd. Heel erg fijn dat hij zelf zo sterk is en het is logisch dat jij er ook moeite mee hebt hoor, als je het jezelf overkomt ben je puur bezig met ‘overleven’ maar jij bent én met hem bezig én met je dagelijkse bezigheden. Dat vergt ook veel energie. Sterkte nog!

  • Anneloes schreef:

    Ik vind het echt ontzettend fijn om te lezen dat Kenny overal het positieve van in ziet (of tenminste probeert te zien). Dat laat echt zien hoe sterk iemand is! Ik hoop dat hij weer goed herstelt en snel weer de oude is.

  • Sanne schreef:

    Hee krachtpatsers (dat verdienen jullie wel!), wat goed om te horen dat het eigenlijk prima verloopt! Knap hoe jullie er zo mee om kunnen gaan. Ik ben wel nieuwschierig naar hoe het afloopt! Nogmaals heel veel sterkte en liefs, maar ik denk dat het helemaal goed gaat komen! Xx

  • Renée schreef:

    Wow, wat een dappere houding van je vriend zeg; echt een vechter! Hij heeft nog wel een lange weg te gaan zo te lezen, maar met zijn doorzettingskracht en jouw steun (en van vriend en familie natuurlijk!), kan hij daar helemaal voor gaan. Vind het echt knap dat jullie er zo om mee om kunnen gaan! Ik hoop dat hij snel weer een beetje de oude is. Liefs

  • Esmay schreef:

    Ik snap het best hoor, met je “ik mis Kenny” gedachte. Dit ben je gewoon niet gewend! Wel fijn dat ie al aan 2 dingen is geopereerd en dat ie nog wel een beetje grapjes kan maken. Hopen dat die antibiotica werkt voor die bacterie en dat die operatie ook snel kan! Des te eerder Kenny kan herstellen enzo!
    Veel sterkte nog <3

  • Joséphine schreef:

    Fijn om te horen dat het goed gaat. Ik vind je trouwens helemaal geen aansteller, je maakt je zorgen over Kenny die je heel dierbaar is, daar is niks mis mee. Geef jezelf hierin de ruimte, het wordt op den duur allemaal makkelijker.
    Veel sterkte nog jullie alle twee.

  • Laure schreef:

    Wat een moedige man. Chapeau! Jullie reageren zo te horen heel goed op een supermoeilijke situatie. Ik bewonder jullie zo zeer.
    Ik wens hem heel veel beterschap en voor jullie beiden heel veel sterkte.

  • Aranka's Passies schreef:

    Hey Meid,

    Wat ontzettend heftig allemaal. Ik heb bewondering voor hem, maar ook zeker voor jou. Je moet je ook helemaal niet schuldig voelen omdat jij het moeilijk hebt hoor. Ook al hebben jullie op totaal andere vlakken pijn, het feit dat jij iemand moet missen, en iemand ziet met zoveel pijn en kwelling waar je zóveel van houdt kan ook erg moeilijk zijn.

    Sterkte ermee, en schrijf het maar lekker van je af! Kunnen wij jullie ook een beetje steunen :)

  • Eva schreef:

    Fijn om te lezen hoe het met hem gaat, we voelen ons als jouw lezers denk ik toch ineens heel erg betrokken bij dit alles omdat je het met ons deelt. Je bent absoluut geen aansteller, dit is gewoon wat er gebeurt als je van iemand houdt. Wat met de ander gebeurt lijkt soms nog vreselijker dan wanneer hetzelfde jou zou overkomen. Sterkte Maud en vergeet niet voor jezelf te zorgen! :)

  • Nicole schreef:

    Gelukkig dat het al wat beter gaat met Kenny! Al met al lees ik vooral veel positief nieuws in dit bericht en dat is natuurlijk mooi! Hoewel het er emotioneel misschien nog niet echt makkelijker op geworden is, mogen jullie allebei (en jullie familie uiteraard ook) best weten dat jullie echt sterk zijn, zoals jullie ermee omgaan. Heel knap. Nogmaals veel sterkte, zorg goed voor jezelf en nogmaals veel beterschap voor Kenny.

  • Emilia schreef:

    Je vriend klinkt echt ontzettend sterk, wat knap dat hij zo positief blijft! Ik heb heel veel respect, voor jullie allebei, want voor jou moet het ook ongelofelijk zwaar zijn. Fijn dat de twee moeilijkste plekken al geopereerd zijn! Hopelijk slaat die antibiotica goed aan en verdwijnt die rottige bacterie snel, zodat hij snel aan zijn onderbeen geopereerd kan worden en zo snel mogelijk weer naar huis kan. Heel veel sterkte, voor jullie allebei!

  • Myrthe schreef:

    Pff vervelend allemaal zeg! Maar goed dat hij positief blijft en dat het al beter gaat! Ik snap best dat je met je hoofd niet bij andere dingen kunt/wil zijn nu hoor! Zou het ook respecteren als je het nog even rustig doet met je blog!
    Wens hem maar beterschap en veel sterkte allemaal!

  • Esmeralda L schreef:

    Het blijft echt heftig om te lezen. En het is ook helemaal niet gek dat jij zelf ook last hebt hiervan. Je houdt immers van hem dus maak je je druk over hem.

    Veel sterkte voor beide.

  • Marloes schreef:

    Wow! Wat zijn jullie een stelletje vechters met elkaar! Echt diepe respect voor!
    Ik weet dat je niks anders kan dan ervoor knokken, maar toch… Ik vind het knap hoe Kenny zo positief en rustig kan blijven.
    Heb alles echt met kippenvel zitten lezen… En ik snap heel goed dat jij nu slecht eet en slecht slaapt, maar probeer goed te eten! Anders gaat het straks met jou ook niet goed, gewoon jezelf dwingen “nu MOET ik eten”.

    Heel veel sterkte voor jullie!
    Liefs

  • Kaylani schreef:

    Fijn om te lezen dat het toch allemaal langzamerhand wat beter gaat. Ik heb respect voor je dat je er zo open een artikel over schrijft. En top dat Kenny grapjes erover maakt en er zo kalm bij blijft. Ik wens jou, je familie, Kenny & zijn familie heeeeeeeeeeel veel sterkte!

  • Natasja schreef:

    Leuk om te horen dat het goed gaat nu. Ik hoop voor je dat het goed blijft gaan met hem nu en dat je dat nooit meer hoeft mee te maken. Veel sterkte toegewenst voor jou, Kenny en jullie familie & vrienden :)

  • Sofie schreef:

    Wat een heftig verhaal toch hé! En hij houd zich erg sterk heb ik zou de indruk. Mijn vriend lag net een weekje in het ziekhuis met een maagontsteking en die klaagde de hele tijd :D
    Veel sterkte in elk geval! Beetje bij beetje komt het wel goed :) hold on!

  • Nicolien schreef:

    Gelukkig maar dat Kenny zo goed alles over zich heen kan laten komen en dat hij mag blijven op zijn werk. Ik schrik van de foto’s. Ik snap dat het minder met jou gaat, maar probeer goed voor jezelf te blijven zorgen, dan heeft Kenny ook meer aan je! Heel veel sterkte samen

  • Lies schreef:

    Heel erg fijn om te lezen dat het wat beter gaat met Kenny en hij de eerste operatie al goed is doorgekomen. Wel balen dat ze zijn onderbeen nog niet kunnen opereren door de bacterie. Ik hoop dat de antibiotica snel zijn werk zal doen. Je bent ook absoluut geen aansteller, want dit is voor de omgeving en dus ook voor jou heel erg zwaar en dat je hem mist is ook niets geks. Ik vind het ook heel knap dat je de draad weer wilt oppakken, maar blijf wel goed aan jezelf denken en aan wat je op dit moment aankan. Oftewel lukt het niet, dan lukt het gewoon niet en maak je daar dan niet druk om. Ik wens jullie nogmaals heel veel sterkte toe!

  • Mieke schreef:

    Wat ontzettend knap en fijn dat Kenny zo positief is, ondanks de rot situatie waar hij nu in beland is! Ik denk dat je niet te streng voor jezelf moet zijn, natuurlijk heb jij ook last van dit alles, en het is niet gek dat je moe bent. Nogmaals sterkte voor Kenny en ook voor jou.

  • Eva-Lynn schreef:

    Wauw zeg, wat moet ik nu zeggen. Wat heftig allemaal zeg. Ik ben blij dat hij goed van de operatietafel is gekomen – voor je het weet kan ie weer beginnen recoveren.
    Komt er eens niets online, dan snappen we dat!

  • Bernadet schreef:

    Jeetje zeg wat een verhaal ook, maar volgens mij is Kenny (en jij ook,) een echte vechter. Hoop dat alles vooralsnog een beetje voorspoedig verloopt en jullie weer snel, ondanks het aankomende herstel, lekker weer van elkaar kunnen genieten, saampjes op de bank. Dikke knuffel!

  • TingTing schreef:

    Hopelijk dat de bacterie zal weggaan na de kuur zodat ook daaraan geopereerd kan worden! En wat sterk van Kenny dat hij ondanks zijn adhd toch rustig kan blijven tijdens deze omstandigheden. Hopelijk dat hij wat vaker naar buiten kan. Heel veel sterkte verder en verwen je zelf ook eens af en toe tijdens deze tijden ;) Bloggen mag, niets moet zou ik zeggen :)

  • Fleur schreef:

    Aaah wat goed om te horen dat het de goede kant op gaat!
    En wat fijn en goed dat hij er zo rustig onder blijft, ik hoop dat die bacterie heel snel weg gaat en hij ook aan zn been geholpen kan worden!
    Nogmaals; heel veel sterkte voor jullie beide!

  • Angelique schreef:

    Fijn om even te lezen hoe het gaat, wat mooi om te lezen dat hij het allemaal zo positief inziet, heel knap van hem en heb heel en heel veel respect voor hem, maar ook voor jou, want je gaat er goed mee om, jammer dat je zelf een beetje uit de regeling bent maar dat hoor er een beetje bij, de na schrik, heel veel sterkte voor jullie beide en de rest van de dierbaren om jullie heen, hopelijk knap kenny snel weer op!

  • Birgit schreef:

    Heej Maud,
    zo fijn om te lezen dat het elke dag wat beter gaat met Kenny! Knap van hem dat hij er zo positief bij blijft!
    Veel beterschap nog en veel sterkte!!
    Groetjes, Birgit xx

  • Cheyenne schreef:

    Wow ik schrok heel erg van de foto’s. Maar wat fijn dat hij zelf zo positief is. Ik snap dat jij het daarom stom vindt dat je het niet goed trekt maar voor jou is het ook heel erg he. Jullie komen er samen wel uit en nog heel veel beterschap en sterkte!!!

  • Suzan schreef:

    Alles eens van je afschrijven kan deugd doen! En je stelt je helemaal niet aan! Logisch dat jij je super veel zorgen maakt en daardoor nauwelijks eet/slaapt. Vanaf dat alles wat overzichtelijker wordt en je beter weet waar af en aan zal dit wel beteren. Het is duidelijk dat iedereen heel erg met je meeleeft! Kop op meissie!

  • me schreef:

    Mooi dat het beter gaat, beterschap voor de komende tijd voor Kenny en denk ook even aan jezelf hè, ga er niet aan onderdoor doordat je constant heern en weer vliegt want daar heeft niemand wat aan. ;)

    xxx

  • Roxanne schreef:

    Fijn dat Kenny alles zo super oppakt. Ik zou al gek worden van het niet mogen bewegen, wiebelkont dat ik ben. Maar ik kan me ook indenken dat hij zo blij is dat hij er nog is, dat hij dit er op de koop toe neemt….
    Ik hoop dat dit van je afschrijven voor je helpt, ik vind het wel interessant om te lezen hoe het nu met hem/jullie is.
    Ik snap heel goed dat je je zorgen maakt om Kenny en daardoor minder voor jezelf zorgt, ik denk dat ik hetzelfde zou doen. Maar toch is het ook belangrijk om voor jezelf te zorgen. Wil jij er voor anderen zijn, dan moet je er eerst voor jezelf zijn.

    Take care!
    Xxxx

  • caroline schreef:

    Wat leuk om te horen dat al heel wat beter gaat, veel sterkte voor jullie beiden want voor jou zal het ook een zware periode zijn. groetjes en veel liefs

  • Stèphanie schreef:

    Fijn dat hij weer zichzelf is, alleen dat laatste klinkt nog niet heel goed. Positief blijven en alles komt goed.. vroeg of laat. Nog heel veel sterkte met alles en tot de volgende post of update(doe vooral rustig aan he).

  • Jessica schreef:

    Fijn om te horen dat het iets beter gaat met Kenny!! Wel heftig hoor zulke lange operaties, maar goed dat alles is goed gegaan!
    Vergeet je zelf niet, ondanks dat je er zoveel bent voor Kenny!
    Veel sterkte en een dikke knuffel

  • adinda schreef:

    Fijn dat het beter gaat! Was erg benieuwd, maar wilde je niet lastig vallen. Hopen maar dat de bacterie snel weggaat en hij weer naar huis kan! Sterkte, en echt goed opjezelf passen hoor! Hij heeft er ook niks aan als jij eraan onderdoor gaat!

  • Evelien schreef:

    Wat een geluk dat het meeste zo goed gaat! Mijn vriend vertelde me dus dat hij 8 jaar geleden ook een motor-crash gehad heeft en zelfs 2 weken in coma lag 0.o daarna heeft hij weer moeten leren lopen en heeft er een hart-ritme stoornis aan overgehouden..
    Echt hoe voorzichtig je ook bent, op een motor ben je altijd de dupe :(
    Hopelijk gaat die nasty-ass bacterie snel weg en kan hij zo snel mogelijk weer naar huis! Beterschap voor kenny en sterkte voor jullie samen!

  • Anna schreef:

    Wat heftig! Een 11 uur lange operatie, pfff…! Maar natuurlijk wel fijn dat er vooruitgang is, hopen dat de bacterie snel weggaat en hij verder geholpen kan worden… Sterkte! Liefs.

  • Anne vdh schreef:

    Jeetje wat gaat hij goed met de situatie om als ik het zo lees, echt heel goed! En dat jij je dan een aansteller voelt is nergens voor nodig, iedereen gaat anders om met zo’n situatie. Ik zou ook helemaal even de weg kwijt zijn!

  • Mario de Vries schreef:

    Hoi Kenny,

    Via deze weg wil ik je vragen hoe het met je gaat?
    Ik wens je prettige feestdagen toe, ik hoop dat het beter met je gaat.
    Groetjes,

    Je collega,

    Mario

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>


Hey en welkom op Beauty Before Breakfast! Leuk dat je een kijkje neemt op mijn blog. Mijn naam is Maud en ik vul deze site met make-up reviews, looks, nail-art enz. Veel plezier! Liefs, Maud
bloglovin
Archief
Categorieën

Copyright © 2010 Beauty Before Breakfast. All Rights Reserved.