Reisverslag Indonesië – Deel 1 Sumatra

De afgelopen drie weken heb ik doorgebracht in Indonesië. Samen met mijn moeder heb ik een schitterende rondreis gemaakt over drie eilanden van de grootste archipel ter wereld. Sumatra, Java en Bali. Wow… De reis heeft heel veel indruk op mij gemaakt. We begonnen in Medan op Sumatra, dus daar begint ook het reisverslag! En aangezien het stuk over alleen Sumatra al erg lang is geworden, houd ik het daar in dit deel van het verslag bij.

Vanuit het zuiden des lands werden mijn moeder en ik door mijn vriend naar Schiphol gebracht. Ik klaagde wat over de drukte van het verkeer naarmate we meer in de randstad kwamen. Toen ik een slordige zeventien uur later in een bus in Medan zat heb ik dat gelijk teruggenomen. Wat een immense drukte! Auto’s en scooters krioelde als een mierenhoop door elkaar. Nee, als ik hier moest autorijden zou ik pas écht gek worden.

Mijn eerste indrukken kwamen overeen met wat ik in andere derde wereld landen zag. Op het vliegveld had niemand haast en konden we van de ene wachtrij de andere in. Daarbuiten zagen we veel verpauperde gebouwen met hier en daar ineens een prachtige architectuur ertussen, grote contrasten tussen arm en rijk. Stroomkabels losjes boven de wegen, veel reclames, verkeer wat zich niet met regels bezig houdt en palmbomen en andere tropische vegetatie! Dingen die ik nog niet eerder zag: onvoorstelbaar veel scooters, open riolen en de Indonesische bevolking natuurlijk!

We bleven niet lang in Medan, na een stop bij een supermarkt reden we door richting Barastagi. Al snel kwamen we in de tropische hooglanden van Sumatra. We stopten bij een plek waar veel Hondongs zaten, vliegende honden. Die zaten in een kooi en werden uiteindelijk eten. Daar moest ik even niet bij nadenken. Ik vond de gigantische vleermuizen met hondenkopjes maar al te schattig. Ik moest er natuurlijk even eentje vasthouden. Leuk beestje, wel erg scherpe klauwtjes!

De volgende stop was bij een lokale markt. Dat is nog eens iets anders dan bij ons! Je liep van de ene aparte geur de andere in. Vlees en vis lag open en bloot te wachten op kopers. Kippen ook, maar die leefden nog en zaten in kooitjes. In het eerste hotel hebben we alleen een hapje gegeten en zijn we erna gelijk gaan slapen, zo’n reis is toch best vermoeiend. Zeker als je in het vliegtuig geen oog hebt dichtgedaan omdat je zo nodig het onweer hoog in de lucht moest bewonderen.

Het Tobameer

Rusten de tweede dag? Nee hoor. ‘s Ochtends vroeg op om naar het Tobameer te reizen. Dit is een gigantisch kratermeer (90km lang) met een vrij groot eiland er in, Samosir. De Sipisopiso waterval was de eerste stop, hier kon je helemaal naar beneden wandelen. Dat moest ik uiteraard even doen! Naar beneden ging lekker snel en ik heb intens genoten van de prachtige uitzichten op de waterval en het Tobameer. Helemaal onderaan werd je kletsnat, maar dat geeft niet, in het warme zonnetje was ik zo weer droog. Ik vind watervallen indrukwekkend en heel mooi, het geluid van neerstortend water is zo heftig, wat een geweld! Maar tegelijk ziet het er zo schitterend uit. En toen mocht ik weer terug naar boven, jeetje, dat was vermoeiend!

De eerste traditionele Batak huizen die we bezochten waren nog op het ‘vaste land’ van Sumatra. Ik vond het heel gaaf om deze eens in het echt te zien. Er is werkelijk niets vergelijkbaars met onze westerse woningen. En toch kwam het bekend en vertrouwd over, omdat thuis mijn leven lang er al foto’s en beeldjes van tegenkom die mijn ouders hebben meegenomen van hun Indonesië-reizen, van 24 en 28 jaar geleden.

We kwamen dan ook langs het complex waar zij op een van de reizen verbleven. Als we er langer hadden kunnen blijven was er nog wel een traantje losgekomen. Hier heeft mijn vader gewoon rondgelopen voordat ik er was, daar kan ik nog best emotioneel van worden. Ik vind het een mooie gedachte hoor, niet per se een verdrietige.

We gingen met een bootje naar Samosir, hier verbleven we twee nachten. We bezochten een aantal dorpjes waar we van alles zagen en deden. Meer Batak huizen, koningsgraven, traditionele dansen, ‘Honeymoon island’, koppensneller-gebruiken werden uitgelegd en we lachten heel wat af met de locals.

Batak huis

Traditionele dansers

In een Batak huis

Nice..

Honeymoon Island

Terug op Sumatra kwamen we langs de eerste sawa’s, rijstvelden (al kan er van alles op worden verbouwd, maar dit waren rijstvelden). Wat ziet dat er apart en mooi uit! Heel anders dan die vlakke akkers in Nederland. Alles was zo groen! Verderop lag een ananasplantage. Ik ben echt geen plantenkenner en ik voelde me erg dom toen ik erachter kwam dat ananas niet een palmbomen groeit, of iets dergelijks. Nope, kleine, stekelige struikjes. Waar één ananas uit komt. Die plant op zich ziet er niet bijzonder uit, maar de ananas zelf krijgt allerlei leuke kleurtjes tijdens het groeien. We mochten ze proeven. Ik ben sowieso gek op ananas, maar zo lekker als deze had ik ze nog nooit geproefd! Heerlijk zoet en zo vers als het maar kan.

We kwamen weer langs een lokale markt. Deze was heel authentiek en totaal niet toeristisch. Mensen keken ons dan ook nieuwsgierig aan en na, sommige maakte ‘stiekem’ foto’s en filmpjes, andere vroegen gewoon of ze met me op de foto mochten (tuurlijk!) Het blijft boeiend om te zien wat er zoal ligt en hoe het erbij ligt. Deze markt had een hele afdeling aan levend gevogelte, maar ook vis, groentes en rijst waren in overvloed aanwezig.

Zwavelbronnen (van…? Ik heb geen idee of deze nou eigenlijk een naam hadden!) De geur was euh.. erg vies. Het rook naar rotte eieren. Maar gelukkig was het oogstrelend genoeg om dat te negeren. Zo apart! Ineens zo’n witte en gelige landschappen na al dat groen. Gewoon naast een dorpje. Het water wat opborrelde was rond de vijftig-zestig graden, heet dus! De kindjes van de lokale bevolking speelden er vrolijk tussen. Ik plukte een steen van de grond (als souvenir) en stak even mijn voet in een bronnetje om even te voelen of het echt zo heet was. Check, it’s hot!

Wel zonde dat het verse bronwater gelijk zo eindigt.

De dag erna viel ik van de ene indruk de andere in. Het was een lange reis dag met veel leuke stops! Als eerst bij een schooltje. Toen de bus stopte kwamen alle kindjes al richting de poort rennen. Ze waren nieuwsgierig, maar tegelijk ook wat verlegen. Ik vind kindjes schattig hoor, maar ik word er soms ook wat onwennig door. Zeker als ze zo nieuwsgierig zijn, maar we door de taalbarrière niet echt kunnen communiceren. Het was erg leuk en interessant om zo’n school te zien. De directrice, juffen en concièrge waren erg vriendelijk en volgens mij even nieuwsgierig als de meeste kindjes.

Met de directrice

Een stoer jongetje ving even een slangetje.

Wieh, wat een roze kantoor! Er werd hier een nieuw kindje aangemeld.

Langs rivieren zie je overal zulke tafereeltjes afspelen.

Aapje bij een plantage.

Dit is een wat vage foto vanuit de bus genomen. Maar dit is dus een studentencampus. Studeren is er erg duur, maar als je je studie betaald mag je gratis op de campus wonen. Dan krijg je zo’n hutje, waar verder niets in zit. Geen bed, geen stromend water, geen elektriciteit, niks.

Weer bronnen, dit was bij het Panti natuurreservaat.

We maakten een wandelingetje door de mooie natuur en door een plantage van van alles en nog wat. Kokosnoten, gember, citrusgrassen, rubber. Ook maakte we nog een kleine wandeling door het Panti natuurreservaat en staken we de evenaar over. Dit vond ik heel gaaf! Al was het wel erg toeristisch. Zo’n streep over de grond, met een pijltje naar het noorden en een pijltje naar het zuiden. Nadat we de lijn over waren gesprongen werden we belaagd door mensen die ‘I crossed the equator’ shirts verkopen.

Het karbouwen gat stond vandaag op het programma! De Grand Canyon van Sumatra. De echte heb ik ook in het echt gezien en ze zijn niet te vergelijken. Een appel en een peer. Het karbouwen gat is een stuk kleiner, minder diep, breed en lang. Maar zeker mooi! Het staat vol palmen en bamboe, er liggen vulkanen omheen en er waren aapjes! Yay! Ze waren niet eens mensenschuw en bleven leuk zitten voor wat foto’s.

Wat kapot is, blijft hier heel lang kapot.

Deze bleef me zo grappig aankijken. Ineens keek ‘ie heel doordringend, ik deed mijn zonnebril wat naar beneden en deed hetzelfde terug. Nou, ik kreeg een snauwend geluid en uitzicht op zijn tandjes terug. Ik schrok me rot en kon me gelijk goed voorstellen hoe doodseng ik een gorilla recht voor me zou vinden. Yikes, eng aapje!

We maakten weer een wandeling langs sawa’s, waar mannen met karbouwen de grond aan het ploegen waren. Een vrouwtje was haar rijst aan het drogen op de rijbaan. En ik? Ik viel even zo’n sawa-greppel in. Geen pijn, alleen een modderige voet aan over gehouden.

Pagaruyung Palace in Bukkittinggi

De laatste twee dagen op Sumatra zaten we veel in de bus. In het laatste hotel sloten we af met een mooie dansvoorstelling. Erg indrukwekkend en leuke muziek! Twee mannen voerden een vrij spannende dans-vecht act op met een grote zwaarden en op het laatst werd er met blote voeten over glasscherven gedanst.

De laatste dag merkte we nog hoe snel alles gaat op een binnenlandse vlucht. We waren binnen no-time door de beveiliging en paspoortcontroles, kwamen in een niet al te grote, maar zeker muffe zaal. Een halfuur later konden we beginnen met boarden, heerlijk! En toen was het door naar Java, maar die bewaar ik samen met Bali voor het volgende deel, anders wordt dit een extreem lang artikel! Sumatra vond ik qua natuur het mooist, het is er overal zo groen! En het meest authentiek, maar dit brengt ook nadelen met zich mee. Zo was het sanitair overal smerig en kwam je vaak hurk-toiletten tegen. Ja euh, dan ga ik nog liever in de bosjes.. Ook het eten was niets om lang te bespreken, eentonig en eenvoudig, niet koud of warm en hartstikke pittig of helemaal flauw. Dat ging er op Java allemaal iets op vooruit!

Liefs, Maud

42 Reacties op Reisverslag Indonesië – Deel 1 Sumatra

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>


Hey en welkom op Beauty Before Breakfast! Leuk dat je een kijkje neemt op mijn blog. Mijn naam is Maud en ik vul deze site met make-up reviews, looks, nail-art enz. Veel plezier! Liefs, Maud
bloglovin
Archief
Categorieën

Copyright © 2010 Beauty Before Breakfast. All Rights Reserved.